Тибқи мушоҳидаи нави донишмандон роҳбандони нақлиёт дар шаҳрҳои калон ва пуриздиҳом боиси эҷоди стресс ва изтиробу асабоният мешавад.
Донишмандон дарёфтаанд, афроде, ки дар шаҳрҳои сертараддуд ва сераҳолӣ кор мекунанд ва роҳи тулонӣ то расидан ба манзил доранд, бештар эҳсоси хоболудагӣ мекунанд ва мизони сардард ва дигар бемориҳо дар ин афрод бештар аст.
Баррасиҳо нишон медиҳад, ки ғизо хӯрдан, сақич хоидан, гӯш додан ба мусиқӣ ва китоб хондан боиси коҳиши асабоният ва стресс мешавад ва ҳатман барои замонҳое, ки дар роҳбандон мемонед ва маътал мешавед бояд барномарезӣ кунед.
Натиҷаҳои мутолиот нишон медиҳад, ки андармон шудан дар роҳ ва дар роҳбандони нақлиёт боиси эҷоди гуруснагӣ ва дар натиҷа афзоиши вазн мешавад, аммо бояд бо танзими тарзи дурусти хӯрок хӯрдан асаби худро контрол кунед.